Νάνσυ, και Παύλε, καλό απόγευμα.
Αν και δεν σας γνωρίζω, αλλά ούτε και εσείς εμένα, δεν μου έρχεται να
μιλήσω στον πληθυντικό, γιατί από χθες το απόγευμα που παρέλαβα
το βιβλίο σας αισθάνομαι δικούς μου ανθρώπους, σαν να είμαστε φίλοι
από την δεκαετία του 60,τότε που εγώ πιτσιρικάς και με ένα δίφραγκο
στην τσέπη μου ,πήγαινα στον εξώστη του ”Απόλλωνα” της
Θεσσαλονίκης για να ροφήξω στην κυριολεξία το μεγαλείο των τεράτων
του σινεμά της εποχής, και βέβαια μαζί μ΄ αυτούς και τον
νεοανερχόμενο ”γόη΄΄ Παύλο Λιάρο. Μεγάλωσα με αυτές τις ταινίες,
και νοιώθω πολύ τυχερός που έζησα σαν έφηβος αυτή την εποχή.
Διαβάζοντας την εισαγωγή του βιβλίου διαπίστωσα ότι αν και εγώ σε
κάποιο έντυπο είχα την τύχη να γράψω για τα παιδικά μου και εφηβικά
μου χρόνια, απλά θα έκανα αντιγραφή την εισαγωγή του Παύλου. Δεν
θέλω να σας κουράσω με άλλη φλυαρία, απλά να σας ευχηθώ να είστε
γεροί, να είστε αγαπημένοι, να είστε υγιείς και να ξέρετε ότι έχετε
πολλούς φίλους που δεν τους γνωρίζετε. Να περάσετε καλά
Χριστούγεννα.
Παπαστεργίου Αθανάσιος
Θέρμη Θεσσαλονίκης

Related Articles